طایفه گندزلو
گندزلو نام یکی از طوایف ساکن شهرستان شوشتر است. طایفه گندزلو در اصل یکی از تیرههای ایل افشار است و لذا ریشهای ترکی دارند ولی مهم ترین بخش این طایفه که در اطراف شوشتر ساکن هستند زبان ترکی را فراموش کرده و به زبان مردم شوشتر سخن میگویند. امروزه افشار گندزلو را طایفهای از بختیاری نیز به شمار میآورند. یکی از اسناد به جا مانده از شاه سلیمان صفوی در پاسخ به یک شکایت از طایفه گندزلو ساکن شوشتر به صراحت بیان میدارد که بختیاریها حقی نسبت به ناحیه سکونت گندزلو ندارند.
از معروف ترین سران افشار در خوزستان میتوان از مهدی قلی سلطان حاکم
شوشتر نام برد که در سال ۹۴۶ ه. ق. به سرکشی و غارت پرداخت لذا توسط حکومت
مرکزی سرکوب شد. طوایف مختلف افشار در جنوب زاگرس به ویژه کهگیلویه و
خوزستان پراکنده بودهاند. اسکندر بیگ ترکمان در عالم آرای عباسی به شورش
افشارهای شوشتر در سال ۱۰۰۳ ه. ق (دوران شاه عباس اول) و شورش افشارهای
کهگیلویه در سال ۱۰۰۵ ه. ق. اشاره کردهاست. وی در توضیح این شورشها، از
دو طایفه گندزلو و ارشلوی افشار نام میبرد. افشارها از دیرباز در منطقه
خوزستان با اعراب کعبی درگیری داشتند. زیستگاه اصلی افشارهای خوزستان دورق (شادگان)
بودهاست که سرانجام پس از سالها درگیری، در دوران پس از مرگ نادرشاه از
کعبیها شکست خورده، پراکنده شدند. شماری از آنها به کنگاور و ارومیه رفته
و شماری دیگر که از طایفه گندزلو بودند در اطراف شوشتر
مسکن گزیدند. خان نشین طایفه گندزلو، ده بلیتی در نزدیکی رود گرگر
بودهاست که اکنون جزو شهر شوشتر است و به محله دروازه شهرت دارد. به گفته احمد کسروی
طایفه گندزلو شوشتر تا اوایل سده ۱۴ ش. شکل زندگی ایلی-عشایری خود را حفظ
کرده بودند و از نظر آداب و رسوم و شکل زندگی و جامه با شوشتریان تفاوت
داشتند. ولی در این دوره زبان ترکی را فراموش کرده همه به گویش شوشتری سخن
میگفتند. وی ۹ طایفه از طوایف گندزلو را نام بردهاست که از آن میان
میرجانی، فیلی، احقانلو، چم کناری را میتوان نام برد. اعتمادالسلطنه در
مرآت البلدان مینویسد: طایفه گندزلو که از طوایف شوشتر است پیش از این در جانکی (از توابع ایذه) تقریباً سه هزار خانوار بودند. ولی حالا ششصد خانوار از آنها باقی است و مابقی متفرق شدهاند.
(از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد)
(از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد)
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۲ساعت 2:12 توسط بهتاش عبدالهی
|
